Jak działają okna kuloodporne?

Okna kuloodporne zapewniają odporność balistyczną, czyli ochronę przed przestrzeleniem pocisku na wylot przez wszystkie elementy konstrukcyjne okna. Oznacza to, że pocisk zatrzyma się na ramie, skrzydle czy szybie lub się od nich odbije, nie raniąc osób znajdujących się po drugiej stronie konstrukcji.

Jak zbudowane są okna kuloodporne?

Okna kuloodporne mają zamontowane w profilach ram i skrzydeł wkłady ochronne wykonane z aluminium lub stali oraz są wyposażone w dodatkowe wzmocnienia kształtowników i listew przyszybowych. Z kolei szyby tych konstrukcji są wzmocnione folią poliwęglanową umieszczona pomiędzy taflami szkła, co gwarantuje, że pocisk wystrzelony w stronę szyby nie przejdzie na wylot. W konstrukcjach stosuje się również okucia o zwiększonej wytrzymałości.

Co istotne, okna kuloodporne mogą być wbudowane w ściany zapewniające odpowiednią wytrzymałość osadzenia, oraz o klasie kuloodporności odpowiadającej montowanym oknom.

Gdzie sprawdzą się okna i systemy kuloodporne?

Systemy kuloodporne sprawdzą się m.in. w budynkach policji, wojska, w zakładach karnych, kantorach, sklepach jubilerskich, bankach czy strzelnicach, czyli wszędzie tam, gdzie istnieje podwyższone ryzyko napadu z udziałem broni lub przypadkowego wystrzału spowodowanego nieuwagą i niewłaściwą obsługą broni.

Okna kuloodporne mogą być zamontowane jako witryny, okna podawcze lub stanowiska kasowe. Konstrukcje te są także zamawiane przez klientów indywidualnych – właścicieli nieruchomości narażonych na zwiększone ryzyko włamania. Co ważne, ze względu na brak wizualnych różnic w stosunku do standardowej stolarki, okna kuloodporne gwarantują duży poziom bezpieczeństwa przy zachowaniu wysokiej estetyki konstrukcji.

Okna kuloodporne – definicja

Okna kuloodporne to konstrukcje posiadające odpowiednie klasy odporności balistycznej, potocznie nazywanej kuloodpornością. Klasy te zostały nadane zgodnie z obowiązującymi normami Polskiego Komitetu Normalizacyjnego i określają zdolność okna do zatrzymania pocisku. Pojęcie kuloodporności można więc stosować zamiennie z terminem odporności balistycznej.

Charakterystyka okien i drzwi kuloodpornych zawarta jest w normie klasyfikacyjnej PN-EN 1522:2000 i dotyczy odporności na zdarzenie, jakim jest atak przy użyciu ręcznej broni palnej. Do broni tej zaliczamy m.in. karabiny oraz broń myśliwską. Norma odnosi się do całej konstrukcji, na którą składa się rama, wypełnienie (np. szyby) oraz połączenia między nimi. Okno, zanim zostanie zaklasyfikowane jako kuloodporne zgodnie z powyższą normą, musi być szczegółowo przebadane według procedur i warunków zawartych w normie badawczej PN-EN 1523:2000. Po przeprowadzeniu testów odnoszących się do wszystkich elementów stolarki – czyli ram, wypełnień oraz szyb – okna mogą zostać przyporządkowane do konkretnej klasy kuloodporności.

Klasy kuloodporności okien i szyb

Konstrukcje, na które składają się ramy wraz z wypełnieniami są poszeregowane według klas FB (od 1 do 7), natomiast szyby okienne – klas BR (również od 1 do 7). Im wyższa liczba, tym wyższy poziom kuloodporności konstrukcji. Przyjmuje się, że klasa odporności balistycznej szyb nie powinna przyjmować mniejszej wartości, niż klasa odpowiadająca reszcie konstrukcji. Standardem jest produkcja takich okien, których klasy reprezentują jednolity poziom kuloodporności, np. konstrukcje o klasie FB4 mają jednocześnie odporność szyb na poziomie BR4.

Co oznaczają klasy kuloodporności?

Dla okien o danej klasie odporności balistycznej wykonywane są badania w odpowiednich warunkach i przy wykorzystaniu odpowiedniej broni.

Szyby odpryskowe i bezodpryskowe

Szyby kuloodporne w każdej klasie dzielą się dodatkowo na odpryskowe (S) i bezodpryskowe (NS). Brak odprysków sprawia, że w razie kontaktu pocisku z szybą osoby przebywające wewnątrz pomieszczenia są znacznie mniej narażone na zranienie odłamkami szkła. 

Przykładowo: pocisk, który trafi w szybę o klasie BR6 S spowoduje rozprzestrzenienie się niebezpiecznych odprysków, z kolei szyba BR6 NS nie doprowadzi do rozrzucenia kawałków szkła w sąsiedztwie okna.

Charakterystyka systemów kuloodpornych Filplast – klasy FB4 i FB6:

• wzmocnione listwy przyszybowe i kształtowniki,
• szyby zespolone do 78 mm,
• wysoka odporność na włamanie – klasa RC4,
• płaskowniki aluminiowe (FB4) i stalowe (FB6),
• maksymalne wymiary skrzydła: 1,4 m x 2,2 m,
• ochrona przed rozwierceniem klamki oraz elementów okucia.

Chcesz poznać więcej szczegółów związanych z oknami kuloodpornymi?
Interesuje Cię montaż tego typu konstrukcji? Skontaktuj się z naszym specjalistą – kliknij przycisk lub wypełnij poniżej krótki formularz.

Artykuł Okna kuloodporne pochodzi z serwisu Filplast na pokolenia.

Klasy odporności na ogień EI – parametry i normy bezpieczeństwa

Klasy odporności na ogień EI składają się z dwóch różnych parametrów: E – szczelności ogniowej oraz I – izolacyjności ogniowej. Dotyczą nie tylko okien czy drzwi, ale również pozostałych elementów budynku, do których należą np. ściany i stropy. Przykładowo dla ścian w budynkach niskich i średniowysokich ustawa przewiduje odporność na poziomie nie niższym niż EI 30, natomiast dla zabudowy wysokiej i wysokościowej – EI 60.

Co to są okna przeciwpożarowe w świetle przepisów prawa?

W przepisach wynikających z Rozporządzenia Ministra Infrastruktury
w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2022 poz. 1225) zawarta jest informacja, jaki poziom odporności na ogień dla poszczególnych budynków powinny mieć tzw. elementy oddzielenia przeciwpożarowego.
Co kryje się pod tą nazwą? To elementy, z których składa się budynek, czyli ściany zewnętrzne, wewnętrzne, stropy, pokrycie dachu czy konstrukcja nośna. Okna będące częścią wymienionych elementów, np. ścian zewnętrznych, powinny zazwyczaj spełniać również wymogi dotyczące odporności na ogień.

Dla przykładu:
jeżeli ściana zewnętrzna posiada odporność ogniową EI 60, to stolarka okienna znajdująca się w tej ścianie powinna charakteryzować się poziomem ognioodporności nie mniejszym, niż EI 60.

Warto jednak dodać, że ostateczną klasę odporności pożarowej budynku i klasę odporności ogniowej elementu budynku każdorazowo określa projektant z uwzględnieniem wyposażenia budynku w dodatkowe środki np. urządzenia gaśnicze i inne wyposażenie dodatkowe. Dlatego okna nie zawsze mają taki sam poziom ognioodporności, jak inne elementy oddzielenia przeciwpożarowego.

W tym sensie okna przeciwpożarowe możemy definiować jako:

• okna z klasą odporności EI spełniające wymogi przeciwpożarowe dla ścian czy dachów, w których wymagany jest podwyższony poziom odporności na ogień (w tym znaczeniu wykluczamy np. stolarkę spełniającą jedynie wymogi dla standardowej zabudowy jednorodzinnej),
• okna o wyższym poziomie odporności na ogień, niż zapisany w wymogach dla ścian i dachu budynku, w którym te okna są zamontowane.

Ważne:
nieco inaczej sytuacja wygląda w przypadku drzwi – tutaj odporność konstrukcji ppoż może być zazwyczaj o połowę mniejsza, niż odporność ogniowa pozostałych elementów oddzielenia przeciwpożarowego. Czyli np. w przypadku wartości EI 60 dla ścian, drzwi mogą posiadać parametr EI 30.

Zastosowanie okien przeciwpożarowych – bezpieczeństwo i bezcenny czas

Co kryje się za liczbami określającymi klasy EI?
Oznaczają one minimalną liczbę minut, podczas których okna będą w stanie stawić opór ogniowi. Czyli np. okna o klasie odporności na ogień EI 30 w domu jednorodzinnym nie przepuszczą ognia przynajmniej przez 30 minut.

To cenny czas, który może wystarczyć do tego, by wezwać pomoc, opuścić budynek czy ugasić źródło pożaru.

Rodzaje systemów przeciwpożarowych – więcej niż okna i drzwi

Do systemów ppoż. możemy zaliczyć nie tylko okna, drzwi, w tym drzwi przesuwne i dymoszczelne, ale też przegrody wewnętrzne oraz zewnętrzne, ścianki, fasady czy przeszklone dachy.

Z czego składają się systemy przeciwpożarowe?

Systemy, w tym okna przeciwpożarowe są zazwyczaj wykonane z materiałów o wysokiej odporności na ogień, takich jak stal, aluminium czy specjalne szyby ognioodporne. Ich konstrukcja jest starannie przemyślana, aby zapewnić nie tylko odporność na wysoką temperaturę, ale także skuteczną izolację termiczną i akustyczną.

Szyby ognioodporne mocowane są przy pomocy listew przyszybowych od wewnętrznej strony. Szkło w trakcie pożaru zabezpieczone jest przed wypadnięciem dzięki elementom stalowym. W konstrukcjach stosowane są również przekładki termiczne czy taśmy pęczniejące, które w trakcie pożaru stanowią barierę dla rozprzestrzeniającego się ognia.
Konstrukcje przeciwpożarowe posiadają także elementy izolacji ogniowej złożone np. z płyt gipsowo-kartonowych lub CI, które są umieszczane m.in. do wewnętrznych komór profili.

Tak skonstruowane systemy mogą osiągać poziom izolacji przeciwogniowej równy nawet 120 EI.
Zobacz więcej informacji dotyczących budowy okna PCV.

Jeśli interesujesz się oknami, drzwiami i innymi systemami ppoż o najwyższej klasie odporności EI, skontaktuj się z jednym z naszych specjalistów lub wypełnij poniższy formularz.

[contact-form-7]

Artykuł Okna, drzwi i ściany przeciwpożarowe – charakterystyka, zastosowanie, klasy odporności EI pochodzi z serwisu Filplast na pokolenia.

Czym jest system inteligentnego domu?

System inteligentnego domu (inaczej smart dom) pozwala na zdalne sterowanie oraz integrację wielu produktów i urządzeń w ramach jednej sieci domowej. To kompleksowe rozwiązanie umożliwiające automatyzację różnych aspektów życia w domu w ramach koncepcji IoT (Internetu Rzeczy). Dzięki temu za pomocą kliknięcia lub komendy głosowej możesz np. zasunąć rolety, otworzyć bramę garażową czy odchylić dach pergoli.

Możesz także tworzyć dowolne scenariusze, które uwzględnią działanie poszczególnych produktów w konkretnych godzinach. Przykład? Jeśli chcesz, żeby obudziło Cię słońce po automatycznym odsłonięciu rolet, a Twój samochód był gotowy do wyjazdu przy otwartej bramie garażowej, wystarczy, że zaprogramujesz tryb, który określisz np. jako „Miły poranek”.

IoT, czyli co oznacza Internet Rzeczy?

Koncepcja IoT to skrót od Internetu Rzeczy (ang. Internet of Things). Oznacza połączenie urządzeń i przedmiotów codziennego użytku w taki sposób, aby mogły one przekazywać dane między sobą bez Twojego udziału. W praktyce oznacza to, że są one wyposażone w czujniki, które zbierają dane i wysyłają je do sieci. Następnie informacje są przetwarzane oraz analizowane, co pozwala na poprawę wydajności różnych procesów w domu. Wdrożenie inteligentnych rozwiązań domowych stało się znacznie prostsze dzięki postępowi technologicznemu i upowszechnieniu urządzeń w ramach koncepcji IoT pod koniec ubiegłego wieku.

Jakie są zalety systemu inteligentnego domu?

Mówiąc w dużym uproszczeniu, główną zaletą inteligentnego domu jest przede wszystkim poprawa jakości życia i ułatwienie codziennego funkcjonowania.

Zalety systemu smart dom w pigułce

• Oszczędność czasu i wygoda
  Czyli dostosowanie do swoich potrzeb warunków w domu lub mieszkaniu z poziomu wygodnego fotela. Urządzenia mogą działać bez naszego udziału.
  
• Oszczędność energii
  Dzięki inteligentnemu zarządzaniu oświetleniem, ogrzewaniem i klimatyzacją zaoszczędzisz na zużyciu energii.
  
• Mobilność
  Chcesz, żeby podczas pobytu na wakacjach Twoje kwiaty w domu były podlane, ale w trakcie podróży przypominasz sobie, że nikomu nie przekazałeś kluczy? Wystarczy, że za pomocą aplikacji na telefonie otworzysz zamek w drzwiach! To tylko jedna z wielu możliwości sterowania na odległość, jaką daje smart dom.
  
• Większe poczucie bezpieczeństwa
  Z każdego miejsca na świecie możesz kontrolować sytuację w domu oraz otrzymywać powiadomienia. Jeżeli obawiasz się włamania, możesz zasymulować swój pobyt, np. otwierając rolety czy włączając oświetlenie w poszczególnych pomieszczeniach.   

Inteligentny dom – jak nim sterować?

Przyciski umieszczone
w centrali

Sterowanie poprzez
aplikację mobilną

Polecenia przy pomocy
asystenta głosowego

Centrala posiada amerykański certyfikat UL w zakresie cyberbezpieczeństwa, co daje gwarancje, że dane przetwarzane w inteligentnym domu są odpowiednio zaszyfrowane.

Co istotne, urządzenie charakteryzuje się minimalistycznym designem oraz niewielkimi rozmiarami, dlatego łatwo wkomponowuje się do różnych typów wnętrz. W końcu słowo “smart” zobowiązuje!

Jakie urządzenie tworzą inteligentny dom?

Dzięki centrali możesz zintegrować i zautomatyzować działanie m.in.:

• rolet,
• żaluzji,
• screenów,
• markiz,
• pergoli,
• bramy garażowej,
• drzwi wejściowych (zamki),
• oświetlenia.

Marzysz o inteligentnym domu?

Zintegrujemy dla Ciebie nasze produkty w ramach systemu TaHoma switch od Somfy!
Wypełnij formularz lub skontaktuj się z naszym specjalistą:

Emil Milczarczyk
tel.: 724 949 432
e-mail: emil.milczarczyk@filplast.pl

[contact-form-7]

Artykuł System inteligentnego domu: jak działa smart dom? pochodzi z serwisu Filplast na pokolenia.

Przedstawiamy słowniczek pojęć dotyczących szyb okiennych. Sprawdź, co warto wiedzieć o szybach, jak odczytywać skróty dotyczące ich parametrów technicznych i na co zwrócić szczególną uwagę, wybierając szyby do swoich okien.

Szyba zespolona

Szyby zespolone stanowią kluczową innowację w budownictwie. Zostały wprowadzone na rynek w latach 50. XX wieku, a około dwóch dekad później weszły do powszechnego użytku, znacznie zwiększając efektywność energetyczną budynków.

Z czego składa się szyba zespolona w oknach

Pakiety szybowe we współczesnych oknach składają się z co najmniej dwóch tafli szkła połączonych ze sobą za pomocą ramek dystansowych i szczeliwa. Przestrzeń między szybami wypełniona jest gazem szlachetnym.

Ciepła ramka

Ramka dystansowa to element, który oddziela szyby znajdujące się w oknie. Ramka dystansowa wykonana z materiałów o niskim przewodnictwie cieplnym określana jest jako “ciepła ramka”. To rozwiązanie ogranicza powstawanie mostków cieplnych i zwiększa termoizolację okna, co przyczynia się do zmniejszenia kosztów ogrzewania i chłodzenia pomieszczeń. Dodatkowo zastosowanie ciepłych ramek zmniejsza ryzyko kondensacji pary wodnej na krawędziach szyb i ramy, zapobiegając powstawaniu pleśni.

Gaz w termoizolacji okien

Gaz szlachetny wypełniający komory międzyszybowe, czyli przestrzeń pomiędzy taflami szkła w pakiecie szybowym, odgrywa kluczową rolę w termoizolacji okien. Najczęściej stosowanymi gazami są argon i krypton. Gazy te są gęstsze od powietrza, dzięki czemu zmniejszają ilość ciepła przekazywanego przez szybę zespoloną

Wpływ zastosowanego gazu na współczynnik przenikania ciepła U

Przewodność cieplna powietrza U wynosi 0,026 W/(mK). Jeśli powietrze w komorze międzyszybowej zastąpimy gazem o niższym przewodnictwie, zmniejszymy straty ciepła przez okna. Argon ma przewodność cieplną 0,018 W/(mK), czyli o 33 proc. niższą niż powietrze. Natomiast krypton ma przewodność 0,009 W/(mK), czyli aż o 64 proc. niższą niż powietrze.

W jakich oknach stosowany jest krypton, a w jakich argon?

Krypton jest rozwiązaniem wielokrotnie droższym niż argon, z tego powodu stosuje się go wyłącznie w projektach, które wymagają jednocześnie zastosowania wąskich pakietów szybowych oraz zachowania wysokiej izolacyjności cieplnej. Najczęściej stosuje się go w komorach szybowych o szerokości 10-12 mm.

Rodzaje szkieł stosowanych do produkcji okien

Szkło płaskie float

Szkło float to podstawowy materiał stosowany w budownictwie. Charakteryzuje się płaską powierzchnią i wysoką przeziernością. Szkło float powstaje w wyniku procesu produkcji ciągłej wstęgi szkła, której jednakowa grubość uzyskiwana jest dzięki sile grawitacji. Proces ten, zwany też od nazwiska jednego z wynalazców procesem Pilkingtona, został opatentowany w 1959 roku. Szkło produkowane tą metodą jest prawie idealnie płaskie, nie ma zniekształceń i wad optycznych.

Wcześniej dominującymi technikami produkcji szkła było ciągnięcie pionowe lub walcowanie. Szkło ciągnięte charakteryzowało się falistą powierzchnią, często zawierało pęcherze i odpryski oraz zniekształcało obraz widziany przez szybę. 

Proces float, opracowany pierwotnie dla szkła o grubości 6 mm, pozwala obecnie na produkcję szkła o grubości od 0,4 do 25 mm.

Szyba thermofloat

Thermofloat to nazwa szyb ciepłochronnych, produkowanych metodą float, wyposażonych w powłoki niskoemisyjne. Powłoki te składają się z warstw metali oraz tlenków metali nanoszonych na szkło metodą katodowego napylania magnetronowego. Kluczowe warstwy zawierają srebro, które odpowiada za właściwości przepuszczania i odbijania światła oraz energii cieplnej, zapewniając jednocześnie trwałość całej powłoki. Całkowita grubość powłok wynosi zwykle około 100 nm. Powłoki niskoemisyjne są stosowane przede wszystkim w celu poprawy efektywności energetycznej budynków oraz kontroli odbicia światła.

Szkło przeciwsłoneczne (absorpcyjne)

Jego podstawową funkcją jest redukcja przenikania energii słonecznej do wnętrza budynku. Szkła absorpcyjne to szkła barwione w masie szklanej na kolory: niebieski, brązowy, szary lub zielony.

Szkło refleksyjne

Szkło refleksyjne, w przeciwieństwie do absorpcyjnego, może występować także w opcji bezbarwnej. Szkło to jest pokryte cienką powłoką z tlenku metalu, co nadaje mu właściwości odbijające. Szkło refleksyjne skutecznie ogranicza przenikanie energii słonecznej do wnętrza budynku.

Szkło selektywne

Szkło selektywne jest wiele razy powlekane tlenkami metalu. Skuteczne odbija światło, ograniczając tym samym przenikanie energii słonecznej. Dodatkowo charakteryzuje się wysoką ciepłochronnością, czyli sprawia, że ciepło “nie ucieka” z wnętrza budynku.

Więcej o szybach selektywnych w oknach przeczytasz tutaj.

Szkło hartowane (ESG)

Szkło hartowane, branżowo określane również skrótem ESG (z jęz. niem. Einscheiben-Sicherheitsglas), charakteryzuje się zwiększoną wytrzymałością. Dzięki procesowi hartowania struktura szkła ulega zmianie, co prowadzi do wzrostu naprężeń wewnętrznych i zwiększa odporność na zginanie. W przypadku rozbicia szkło hartowane rozpada się na małe, tępe kawałki, minimalizując ryzyko zranienia się osób znajdujących się w pobliżu zdarzenia. Ze względu na te właściwości szkło hartowane jest polecane do miejsc, w których istnieje wysokie ryzyko rozbicia szyby lub szyba jest narażona na silne nasłonecznienie.

Szkło termicznie wzmocnione (półhartowane, TVG)

Szkło półhartowane, znane też jako TVG (z niem. Teilvorgespanntes Glas) jest wzmacniane podobnym procesem do hartowania, ale schładzanie jest przeprowadzane z wolniejszą intensywnością. Na skutek schładzania powietrzem powstają naprężenia ściskające, co podwyższa wytrzymałość szkła. W przypadku stłuczenia szkło półhartowane rozpada się na większe kawałki, które klinują się wzajemnie i dzięki temu zmniejsza się ryzyko wypadnięcia szkła z ramy.

Bezpieczne szkło warstwowe laminowane (VSG)

Skrót VSG pochodzi od niemieckiego terminu Verbund-Sicherheitsglas i oznacza szkło bezpieczne, które powstaje po połączeniu co najmniej dwóch tafli szkła specjalną folią PVB (skrót z ang. Poly-Vinyl-Butyral). Szkło VSG w razie rozbicia nie rozsypuje się, tylko pozostaje w ramie okna, a pęknięcia tworzą na tafli charakterystyczny wzór pajęczyny.

Więcej o rodzajach szyb przeczytasz w tym wpisie.

Jak sprawdzane są szyby hartowane? Test szoku termicznego (Heat Soak Test – HST)

Proces HST (z jęz. ang. Heat Soak Test) ma na celu wykrycie potencjalnych wad szkła hartowanego. Szkło hartowane może zawierać małe cząstki siarczku niklu, które czasem dostają się do szkła float podczas produkcji. Podczas hartowania szkła, pod wpływem ciepła, cząstki te zmieniają objętość. Nagłe schłodzenie, które hartuje szkło, zatrzymuje te cząstki w stanie napięcia, co może prowadzić do późniejszych naprężeń.

Proces HST polega na kontrolowanym podgrzewaniu szkła, co pozwala na wykrycie i eliminację tafli zawierających takie zanieczyszczenia. Test ten minimalizuje ryzyko spontanicznego pęknięcia szkła, zapewniając większe bezpieczeństwo i niezawodność konstrukcji.

Specyfikacja techniczna szyb okiennych

Wskaźnik izolacyjności akustycznej (Rw) 

Wskaźnik izolacyjności akustycznej jest określany w decybelach (dB) i wskazuje poziom ochrony przed hałasem, jaki zapewnia szyba. Im wskaźnik Rw jest wyższy, tym skuteczniej szyby chronią przed dźwiękami dobiegającymi z drugiej strony okna. Więcej na temat okien dźwiękoszczelnych piszemy w tym artykule.

Wskaźnik oddawania barw (Ra)

Wskaźnik Ra, znany również jako CRI (z ang. Colour Rendering Index), jest miarą, która określa, w jaki sposób barwy przedmiotów są widziane po drugiej stronie szkła. Im wyższy wskaźnik, tym lepiej szkło oddaje naturalne kolory. 

Przykładowo, wartość Ra wynosząca 100 oznacza, że barwy przedmiotów widzianych przez szkło są odwzorowane w taki sposób, jakby szklanej przeszkody nie było. Co ciekawe, producenci oświetlenia zalecają wskaźnik Ra dla światła sztucznego na poziomie co najmniej 80, aby zapewnić stosunkowo wierne i naturalne odwzorowanie barw.

Wskaźnik selektywności (S)

Wskaźnik selektywności S (od ang. selectivity), jest parametrem określającym stosunek ilości światła słonecznego do ilości energii cieplnej przepuszczanych przez dane przeszklenie. Im wyższy parametr S, tym lepiej szyba chroni przed nagrzewaniem się wnętrza budynku pod wpływem promieni słonecznych.

Parametr „S” oblicza się ze wzoru:

S=Lt/g

Gdzie Lt to ilość światła słonecznego przepuszczanego przez przeszklenie, a g to ilość przepuszczanej energii cieplnej.

Współczynnik g szyby

Współczynnik g określa całą ilość energii słonecznej, która przenika przez szybę z zewnątrz do środka budynku. Proces ten jest rezultatem wielu zjawisk, gdzie energia słoneczna może być wiele razy odbijana i absorbowana wewnątrz szyby zespolonej, a następnie emitowana na zewnątrz budynku lub do wnętrza pomieszczenia.

Współczynniki Lt i Lr

Wskaźnik Lt określa procent światła słonecznego dochodzącego do zewnętrznej powierzchni szyby, które jest w stanie przeniknąć do wnętrza budynku. Jest to miara efektywności przepuszczania światła przez szybę.

Wskaźnik Lr określa z kolei procent światła słonecznego, które jest odbijane od zewnętrznej powierzchni szyby. Im niższa wartość wskaźnika, tym mniej odbijanego światła.

Jaka jest różnica pomiędzy parametrem Ug a Uw?

U_w oznacza współczynnik przenikania ciepła względem całego okna, natomiast U_g dotyczy jedynie przenikalności cieplnej samej szyby. Więcej na ten temat przeczytasz w naszym wpisie dotyczącym parametrów okien.

Co oznaczają numery podawane w opisach szyb zespolonych?

Opis budowy szyby zespolonej w formacie np. 4/16/4 lub 6/12/6/10/6 odnosi się do grubości poszczególnych elementów zestawu szybowego oraz odległości pomiędzy nimi

4/16/4

4: Grubość pierwszej tafli szkła wynosi 4 mm.

16: Odległość (przestrzeń międzyszybowa) pomiędzy pierwszą a drugą taflą szkła wynosi 16 mm. Przestrzeń ta jest zazwyczaj wypełniona gazem szlachetnym, takim jak argon lub krypton, dla lepszej izolacji termicznej. 

4: Grubość drugiej tafli szkła wynosi 4 mm.

Taki układ oznacza, że mamy do czynienia z szybą zespoloną dwuszybową (podwójne szklenie) z jedną komorą gazową o grubości 16 mm.

6/12/6/10/6

6: Grubość pierwszej tafli szkła wynosi 6 mm.

12: Odległość (przestrzeń międzyszybowa) pomiędzy pierwszą a drugą taflą szkła wynosi 12 mm. Przestrzeń ta jest wypełniona gazem.

6: Grubość drugiej tafli szkła wynosi 6 mm.

10: Kolejna przestrzeń międzyszybowa, wynosząca 10 mm, wypełniona gazem.

6: Grubość trzeciej tafli szkła wynosi 6 mm.

Taki układ oznacza szybę zespoloną trzyszybową, z grubszymi taflami szkła (6 mm) oraz o różnej szerokości komorami gazowymi (12 i 10 mm).

Mogą jeszcze występować w opisie okna takie szyby jak 33.1, np. 33.1/12/4/12/4, czy 44.4 /12/4/12/4 w oknach w klasie bezpieczeństwa RC2.

33.1/12/4/12/4

33.1 oznacza szkło laminowane składające się z dwóch tafli szkła o grubości 3 mm każda, połączonych jedną warstwą folii PVB.

44.4 /12/4/12/4

44.4 oznacza szkło laminowane składające się z dwóch tafli szkła o grubości 4 mm każda, połączonych czterema warstwami folii PVB.

To rozwiązanie jest często stosowane w miejscach, gdzie wymagana jest zwiększona wytrzymałość oraz bezpieczeństwo, a także lepsza izolacja akustyczna okien.

Artykuł Szyby okienne — kompendium wiedzy, najważniejsze pojęcia pochodzi z serwisu Filplast na pokolenia.

Odporność na obciążenie wiatrem należy do tych parametrów okien, na które inwestorzy zwracają nieco mniejszą uwagę niż na pozostałe. Niesłusznie! To jeden z najważniejszych wskaźników informujących, jaka jest wytrzymałość naszych okien.

Odporność na obciążenie wiatrem – co oznacza ten parametr?

Jeżeli nasz dom znajduje się na terenie, gdzie występuje silne natężenie wiatru, powinniśmy się bliżej przyjrzeć parametrom stolarki okiennej. Szczególnie – odporności na obciążenie wiatrem. Parametr ten określa, jakie jest największe natężenie (ciśnienie) wiatru, przy którym nastąpi maksymalne dopuszczalne odkształcenie okna. Nadmierna deformacja może spowodować rozszczelnienie okna, które będzie przepuszczać wodę opadową lub powietrze, a w najgorszym wypadku doprowadzi do popękania szyb.

Klasy odporności okien

Klasa odporności okien na obciążenie wiatrem mierzona jest w laboratoriach. Podczas badania symulowane są różne warunki atmosferyczne. Przeprowadzone testy pozwalają na stworzenie imitacji środowiska, z którym okna będą “mierzyć się” w trakcie eksploatacji. Badania wykonywane są zgodnie z normą PN-EN 12211. Poziom odporności klasyfikowany jest poprzez wartość ugięcia ramy oraz ciśnienia.

Podziału klas ze względu na ugięcie ramy dokonuje się na trzy różne klasy: A, B i C. Klasy informują nas o maksymalnym ugięciu najbardziej odkształconego elementu okna, które nie spowoduje jednocześnie trwałego naruszenia konstrukcji.
A – element okna może ugiąć się maksymalnie do 1/150 swojej długości.
B – element okna może ugiąć się maksymalnie do 1/200 swojej długości.
C – element okna może ugiąć się maksymalnie do 1/300 swojej długości.

Klasy ciśnienia przedstawiane są poprzez cyfry: 1, 2, 3, 4, 5 oraz Exxx. Oznaczają one wielkość ciśnienia, której może być poddane okno. Pod liczbami kryją się wartości, które oznaczają kolejno: 400, 800, 1200, 1600 i 2000 Pa. Exxx opisuje z kolei odporność powyżej 2000 Pa.

Co oznacza ciśnienie powyżej 600 Pa?

Jak odczytywać klasy odporności okien na obciążenie wiatrem?

Kiedy odczytujemy odporność danego okna na wiatr, nie powinniśmy traktować oddzielnie dwóch wartości, jakimi są klasy ciśnienia oraz ugięcie ramy. Informacja o odporności na poziomie C5 oznacza, że najbardziej odkształcony element okna ugnie się maksymalnie do 1/300 swojej długości. Ale należy jednocześnie zwrócić uwagę, że podana wartość ugięcia dotyczy poziomu ciśnienia, który nie przekracza 2000 Pa. Dopiero tak analizowane wskaźniki przekazują nam pełen obraz sytuacji.

Co oznaczają strefy obciążenia wiatrem?

Przeciętne obciążenie wiatrem występujące na danym terenie Polski ujęte jest w normie PN-EN 1991-1-4:2008/A1:2010. Podaje ona sześć stref geograficznych, na których występuje określona, średnia wartość obciążenia wiatrem w ciągu roku. Polska leży na trzech strefach, przy czym znaczna większość kraju obejmuje strefę pierwszą. Do strefy drugiej należy głównie północna część województwa pomorskiego i zachodniopomorskiego. Natomiast strefie trzeciej podlegają przede wszystkim południowe obszary województw: dolnośląskiego, śląskiego, małopolskiego i podkarpackiego.

Dobierając okna, powinniśmy zatem wziąć pod uwagę, na jakich terenach znajduje się nasz dom. Ważne jest nie tylko to, w jakiej strefie geograficznej go postawiliśmy, ale również to, jaka jest lokalna specyfika danego obszaru. Dopiero uwzględnienie tych dwóch czynników pozwoli nam na wybór stolarki, która zapewni bezpieczeństwo i komfort obsługi naszych okien i drzwi.

Artykuł Odporność na obciążenie wiatrem: strefy i klasy odporności okien pochodzi z serwisu Filplast na pokolenia.